Co to jest pomoc rozwojowa

Historia polskiej pomocy rozwojowej

Polska Rzeczpospolita Ludowa (1945 - 1989)

• po II wojnie światowej Polska staje się częścią bloku państw komunistycznych, w którym dominująca rolę odgrywa Związek Radziecki,
• w 1949 roku Polska wraz z innymi państwami regionu wchodzi w skład Rady Wzajemnej Współpracy Gospodarczej (RWPG) - organizacji, która ma za zadanie koordynowanie współpracy gospodarczej państw socjalistycznych,
• zgodnie z interesami ZSRR, Polska udziela pomocy krajom "trzeciego świata", które naśladują socjalistyczny model rozwoju bądź sympatyzują z blokiem komunistycznym, w celu zdobycia lub umacniania wpływów w krajach o największym znaczeniu strategicznym, te kraje to np. Jemen, Angola, Wietnam, Kambodża,
• pomoc dotyczy głównie przemysłu, energetyki, transportu, przemysłu wydobywczego i rolnictwa,
• inna forma pomocy to szkolenia techniczne i ekonomiczne oraz stypendia dla obywateli państw "trzeciego świata",
• od lat 60. XX wieku w krajach RWPG działają instytuty zajmujące się problemami krajów rozwijających się,
• Polska popiera takie inicjatywy, jak Nowy Międzynarodowy Ład Ekonomiczny,
• skala polskiej pomocy jest trudna do oszacowania ze względu na niejawność operacji udzielania pomocy i brak danych,
• wiadomo, że kraje RWPG w 1960 roku dostarczały pomoc 34 krajom rozwijającym się, w 1970 roku - 62 krajom; w 1987 roku RWPG wspierała ponad 4000 projektów (głównie w przemyśle) w Azji, Ameryce Łacińskiej i Afryce.

• zakończenie "zimnej wojny" przynosi zasadnicze zmiany w środowisku międzynarodowym,
• Polska wchodzi w okres transformacji - poprzez program reform przechodzi od gospodarki centralnie planowanej do gospodarki rynkowej, wprowadza demokrację i rządy prawa,
• załamuje się prawie całkowicie dotychczasowa współpraca z krajami rozwijającymi się z uwagi na zanik podstawowego, ideologicznego motywu udzielania pomocy,
• Polska sama potrzebuje wsparcia finansowego, aby z sukcesem przejść okres transformacji,
• nasz kraj staje się największym odbiorcą pomocy w regionie, głównie ze strony Unii Europejskiej,
• w miarę upływu czasu polskie doświadczenia okresu transformacji stają się coraz bardziej cenne dla innych państw, atutem pozostaje również umiejętność administrowania funduszami pomocowymi,
• Polska zaczyna wspierać inne kraje przechodzące transformację - byłe republiki radzieckie i kraje bałkańskie, następuje stopniowe odnawianie współpracy z danymi partnerami w Afryce, Azji, Ameryce Łacińskiej.

• Polska podpisuje Deklarację Milenijną,
• Polska jest odbiorcą i dawcą pomocy,
• powstaje pierwsza rządowa strategia współpracy rozwojowej w 2003 roku,
• Polska staje się członkiem Unii Europejskiej w 2004 roku, co implikuje udział w unijnej polityce na rzecz rozwoju,
• Powstaje pierwszy "Ramowy plan działań pomocowych MSZ"
• Polska stopniowo rozwija swoje programy pomocowe, pomaga poprzez redukcje długów, granty i kredyty na preferencyjnych warunkach, realizację projektów pomocowych,
• coraz większą rolę odgrywają organizacje pozarządowe,
• w ramach struktury organizacyjnej MSZ w 2005 roku powstaje Departament Współpracy Rozwojowej.
• W 2006 roku rozpoczynają się prace nad nową strategią polskiej pomocy zagranicznej, która planowo obejmować ma lata 2007 - 2013.

Zobacz także:

• Historia NGOs - z kart historii współpracy polskich organizacji pozarządowych w III RP z partnerami zagranicznymi