Polityki rozwojowe innych państw

Szwecja

Wola pomagania i programy pomocowe rządu szwedzkiego stanowią bez wątpienia wzór do naśladowania.

Najważniejszym celem szwedzkiej polityki zagranicznej jest zapewnienie globalnego bezpieczeństwa w szerokim tego słowa znaczeniu. Od momentu przyjęcia pierwszej ustawy dotyczącej pomocy (w 1962 roku), za główny motyw udzielania pomocy innym krajom uznawany jest obowiązek moralny i solidarność międzynarodowa. W Szwecji panuje konsensus, co do tego, że interesy ekonomiczne, polityczne i handlowe realizuje się za pomocą innych instrumentów niż pomoc rozwojowa.

Szwecja nie ma historii kolonialnej, geopolitycznie też nie odgrywa ważniejszej roli, tak więc interesy polityczne, inne niż ogólna troska zapewnienia bezpieczeństwa, nie mają wpływu na politykę udzielania pomocy. Prawie cała pomoc jest niewiązana, nie służy interesom szwedzkiego biznesu, ani polityce dotyczącej przemysłu. Szwecja, obok Norwegii, Danii, Holandii i Luksemburga pozostaje jednym z najbardziej szczodrych dawców pomocy. W 2003 roku jako pomoc przekazano 2,1 mld USD, co stanowiło 0,7% PKB.

Co roku Departament ds. Międzynarodowej Współpracy Rozwojowej Ministerstwa Spraw Zagranicznych przedstawia strategię pomocową, która jest akceptowana przez Parlament. Minister ds. Rozwoju jest jednym z dwóch w Ministerstwie Spraw Zagranicznych i odpowiada za współpracę rozwojową, kwestie dotyczące migracji i azylu. Za planowanie, implementację i ewaluację bilateralnych programów pomocowych, włączając w to pomoc humanitarną, odpowiedzialna jest Szwedzka Agencja Rozwoju Międzynarodowego (Swedish International Development Agency - SIDA). Relacjami z wielostronnymi instytucjami finansowymi, takimi jak IMF i Bank Światowy, zajmuje się Ministerstwo Finansów i Bank Centralny.

Szwecja, podobnie jak Dania, a w przeciwieństwie do Francji i Włoch, preferuje pomoc dwustronną. Wynika to z pragnienia zachowania wpływu na to, komu i jak udzielana jest pomoc. Od momentu przystąpienia Szwecji do Unii Europejskiej, poprzez składki do budżetu wspólnotowego, znacząca cześć szwedzkiej pomocy jest dystrybuowana poprzez Komisję Europejską. Szwecja wraz z innymi krajami o podobnym stanowisku odnośnie redukcji ubóstwa, ochrony środowiska, promowaniu równości kobiet i mężczyzn, praw człowieka i demokratyzacji aktywnie angażuje się w podejmowanie decyzji na poziomie unijnym.

Udzielanie pomocy rozwojowej spotyka się w Szwecji z wysokim poparciem społecznym. Według przeprowadzanych co roku badań przez SIDA od 2/3 do 3/4 Szwedów uważa, że ilość pomocy zagranicznej nie powinna się ulec zmniejszeniu.

W 2003 roku, parlament szwedzki przyjął nową strategię współpracy rozwojowej: "Wspólna odpowiedzialność. Szwedzka polityka na rzecz globalnego rozwoju".

Więcej: http://www.sweden.gov.se/sb/d/3102