Priorytety polskiej pomocy rozwojowej

Zobowiązania międzynarodowe Polski

Polska, jako odpowiedzialny członek społeczności międzynarodowej, podjęła w ostatnich latach szereg zobowiązań politycznych i prawnych odnoszących się do współpracy rozwojowej. Uczyniła to wespół z innymi państwami, dla których ubóstwo i brak rozwoju to jedne z największych problemów świata.

1. W "Strategii polskiej współpracy na rzecz rozwoju" przyjętej przez Rząd RP w 2003 roku przyjęto podstawowe zobowiązanie finansowe zwiększenia pomocy do 2006 roku do poziomu 0,1 proc. polskiego PKB.
   
   
2. Inicjatywa HIPC - w 2000 roku Rada Ministrów uchwaliła stanowisko rządu deklarujące aktywne uczestnictwo Polski w realizacji międzynarodowej inicjatywy oddłużeniowej HIPC, zapoczątkowanej w 1996 przez Bank Światowy i Międzynarodowy Fundusz Walutowy. Inicjatywa ma na celu znaczące zmniejszenie zadłużenia państw Południa w połączeniu z programami redukcji ubóstwa.
   
   
3. Deklaracja Milenijna - w 2000 roku, Polska jako jedno ze 189 państw przyjęła Deklarację Milenijną, która zawiera Milenijne Cele Rozwoju. Polska wzięła zatem na siebie współodpowiedzialność za dochowanie wierności zasadom godnego życia ludzi oraz społecznej równości i sprawiedliwości w skali globalnej. Polska zobowiązała się do wsparcia realizacji Celów Milenijnych i do "przyznania większej pomocy na cele rozwoju zwłaszcza tym krajom, które podejmują rzeczywiste wysiłki w zakresie wykorzystania własnych zasobów do ograniczenia ubóstwa".
   
   
4. Porozumienie z Monterrey - w marcu 2002 roku delegacja polska wzięła udział w międzynarodowej Konferencji ONZ ds. Finansowania Rozwoju w Monterrey w Meksyku. Konferencja ta zakończyła się przyjęciem porozumienia (the Monterrey consensus). Polska wraz z innymi państwami zgodziła się dążyć do realizacji, uzgodnionych na szczeblu międzynarodowym celów rozwoju poprzez budowanie nowego partnerstwa pomiędzy krajami rozwiniętymi a rozwijającymi się.
   
   Ma się to stać poprzez mobilizowanie krajowych zasobów, przyciąganie międzynarodowego kapitału, promowanie międzynarodowej wymiany handlowej będącej motorem rozwoju, intensyfikację międzynarodowej współpracy finansowej i technicznej na rzecz rozwoju, trwałe finansowanie długu i umorzenie zewnętrznego zadłużenia oraz zwiększenie spójności i zgodności międzynarodowych systemów monetarnych, finansowych i handlowych.
   
   Porozumienia wielostronne, których stroną jest też Polska, wprowadzają aprobowany przez Polskę poziom pomocy rozwojowej równy 0,7 % PKB jako najniższy poziom pomocy umożliwiający wyjście z biedy krajom najmniej rozwiniętym i realizację Milenijnych Celow Rozwoju.
   
   
5. Deklaracja Polityczna i Plan Działań - w tym samym roku, odbył się Światowy Szczyt Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu. Przyjęte dokumenty potwierdzały zobowiązania przyjęte na szczycie w Rio w 1992 roku i na konferencjach ONZ. Polska potwierdziła swoje zobowiązanie do dbania o wszystkie trzy komponenty zrównoważonego rozwoju (rozwój ekonomiczny, rozwój społeczny i ochrona środowiska).
   
   
6. Polska zadeklarowała w "Strategii polskiej współpracy na rzecz rozwoju" chęć przystąpienia do Komitetu Pomocy Rozwojowej Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (DAC/OECD) w perspektywie średnioterminowej (a więc najpóźniej w ciągu 3 - 4 lat). Tymczasem niepisanym kryterium członkostwa w DAC jest udzielanie pomocy na poziomie 0,1 - 0,2 % PKB.

W maju 2004 roku Polska stała się członkiem Unii Europejskiej. Przystępując do tej organizacji nasz kraj przyjął na siebie zobowiązanie uczestnictwa w unijnej polityce współpracy na rzecz rozwoju. Pociąga to za sobą: współudział w wypracowywaniu i  wdrażaniu programów skierowanych do krajów rozwijających się, inicjowaniu nowych rozwiązań, dążeniu do większej skuteczności pomocy.

Jednocześnie Polska stając się członkiem UE zgodziła się, że cześć jej obowiązkowej składki do budżetu unijnego będzie przekazywana na programy pomocy, a w przyszłości Polska stanie się uczestnikiem Europejskiego Funduszu Rozwoju (od 2008 roku).

W chwili obecnej Polska na pomoc przeznacza 0,013 % PKB. Środki przeznaczane na pomoc są niewielkie ze względu na ograniczenie budżetowe i niewielką wolę polityczną oraz poparcie społeczeństwa, aby ten stan zmienić.

Unia Europejska oczekuje, że nowi członkowie będą stopniowo zwiększać swoją pomoc dla krajów rozwijających się, zwłaszcza, że podczas posiedzenia Rady Europejskiej w Barcelonie w marcu 2002 roku, Unia zobowiązała się zbiorowo do zwiększenie udziału Oficjalnej Pomocy Rozwojowej w PKB do 0,39% w 2006 roku, zaś każdy kraj członkowski powinien do końca roku 2006 osiągnąć indywidualnie 0,33%. Jest to wstępny etap do osiągnięcia 0,7 % wymaganego przez Narody Zjednoczone.

Źródła:
http://www.worldbank.org/hipc
http://www.un.org/millenniumgoals
http://www.un.org/esa/ffd
http://www.johannesburgsummit.org
http://europa-eu-un.org/home/index_pl.htm