|
|
 |
|
Co trzeba zrobić?
©
UNICEF/HQ99-1069/ ROGER LEMOYNE
Poza stosowaniem strategii upowszechnienia edukacji na poziomie podstawowym, wyszczególnionych dla Celu 2, konieczne jest skuteczniejsze wdrożenie Konwencji w Sprawie Likwidacji Wszelkich Form Dyskryminacji Kobiet (CEDAW). Bardzo często prawo chroniące kobiety nie jest wprowadzane w życie. Bardzo ważnym obszarem jest prawo kobiet do własności. To kobiety wytwarzają większą część żywności w Afryce na południe od Sahary oraz Azji Południowej, a jednak nie mają one zagwarantowanej własności ziemi, którą uprawiają.
W celu zwiększenia szans na zatrudnienie trzeba umożliwić kobietom założenie własnej działalności gospodarczej. Skuteczną formą pomocy kobietom, które chcą pracować poza domem, okazały się mikrokredyty (niewielkie pożyczki udzielane ludziom biednym na realizację projektów samozatrudnienia, generujących dochód oraz umożliwiających kobietom zaspokojenie potrzeb własnych oraz rodziny).
Wreszcie, kobiety powinny mieć takie same możliwości co mężczyźni udziału w procesach decyzyjnych, zarówno w domu, jak i na forum publicznym. W niektórych regionach uwarunkowania kulturowe uniemożliwiają kobietom podejmowanie decyzji dotyczących ich samych. Kobiety muszą mieć takie samo prawo co mężczyźni do podejmowania decyzji mających wpływ na realizację Milenijnych Celów Rozwoju oraz na ich własne życie.
| | | |
