Milenijne Cele Rozwoju: Wyeliminować skrajne ubóstwo i głód

Co trzeba zrobić?

Niektóre kraje znajdują się w tzw. "pułapce ubóstwa", nie mając nadziei na samodzielne osiągnięcie trwałego rozwoju gospodarczego. Na świecie jest obecnie 31 krajów, które są tak biedne, że będą potrzebowały uwagi świata oraz środków materialnych, jeżeli mają spełnić zobowiązania powzięte w ramach Milenijnych Celów Rozwoju.

W celu uniknięcia pułapki ubóstwa konieczne jest zastosowanie sześciu strategii:

Zwiększyć nakłady na edukację i zdrowie, w tym na zdrowie reprodukcyjne. Bez tego trwały wzrost gospodarczy nie jest możliwy.
Zwiększyć wydajność gospodarstw drobnych rolników poprzez zastosowanie unowocześnionych technik użyźniania gleby, tępienia szkodników oraz przeprowadzenie reformy praw własności; tak, aby więcej biednych ludzi posiadało ziemię, którą uprawiają. Prawie 70% biednych mieszka na terenach wiejskich, a rolnictwo jest ich głównym źródłem dochodu. 100 milionów rodzin nie ma prawa własności do uprawianej ziemi. Prawo własności daje drobnym rolnikom poczucie stabilizacji, które jest im potrzebne, aby podejmowali inwestycje zwiększające wydajność.
Zróżnicować gospodarkę, tak, aby obejmowała wytwarzanie towarów i była mniej zależna od eksportowania artykułów podstawowych (np. żywności, zwierząt). Kraje, które eksportują produkowane towary, zwykle osiągają wyższy poziom wzrostu gospodarczego. Cel ten może być osiągnięty poprzez wprowadzenie polityki promującej drobne i średnie przedsiębiorstwa, które przyczyniają się do zwiększenia zatrudnienia oraz gwarantują pensje ludziom ubogim.
Zwiększyć liczbę budowanych dróg, portów, sieci energetycznych oraz węzłów komunikacyjnych w celu obniżenia kosztów transportu. O ile jest to łatwe do osiągnięcia w miastach na wybrzeżach, to jest to o wiele trudniejsze w krajach śródlądowych bądź górzystych, gdzie koszty transportu są o wiele wyższe.
Promować prawa człowieka. W wielu krajach ludzie ubodzy, mniejszości etniczne, kobiety i inne grupy społeczne mają utrudniony dostęp do usług publicznych oraz odnoszą najmniejsze korzyści ze wzrostu gospodarczego. Ludzie biedni powinni brać udział w decyzjach, które mają wpływ na ich życie oraz móc obronić się przed dyskryminacyjną polityką, która przyczynia się do utrzymania ich w pułapce ubóstwa.
Promować zrównoważony rozwój we wszystkich sektorach gospodarki. Długotrwały rozwój nie może być utrzymany bez właściwego zarządzania środowiskiem. Szybki wzrost zaludnienia w wielu biednych regionach prowadzi do zubożenia zasobów naturalnych.