Potrzebujemy was – wywiad z Eveline Herfkens Caroline Ang, magazyn TUNZA Co mogą zrobić młodzi ludzie, aby pomóc w realizacji celów do roku 2015? Dzisiejszy świat posiada zasoby, technologie oraz wiedzę aby osiągnąć Milenijne Cele Rozwoju do roku 2015. Brakuje jedynie zdecydowanej woli politycznej ze strony przywódców światowych do wypełnienia już raz danych obietnic. Tu właśnie są potrzebni młodzi ludzie. Potrzebujemy was, abyście pomogli nam trzymać się naszych Celów. W krajach rozwijających się żyje ponad 2.8 miliarda ludzi poniżej 25 roku życia. Młodzież stanowi 70 procent populacji krajów rozwijających się. Młodzi ludzie muszą włączyć się w ruch na rzecz eliminacji ubóstwa i zachowania równowagi środowiska zarówno na poziomie krajowym, jak i międzynarodowym. Jeżeli naprawdę chcemy osiągnąć cele do roku 2015, głos młodzieży jest potrzebny na każdym etapie naszej pracy. Zaangażowanie młodzieży w rozwój bywa kwestionowane - jaka jest Pani opinia na ten temat? Udział młodzieży w osiągnięciu Milenijnych Celów Rozwoju jest bardzo ważny. Przekonałam się, że młodzi ludzie to często najbardziej zmotywowani oraz zaangażowani działacze. Mają jasną wizję tego w jaki sposób chcą zmienić swoją społeczność. Na przykład, dzięki pasji Nkom Marie Tamoifa, członka Pan-Arfrykańskiego Szczytu Młodzieży powstało Kameruńskie Stowarzyszenie Zielonych. Jej organizacja zaczęła działać w całym kraju na rzecz pogłębienia świadomości młodych ludzi na temat środowiska naturalnego (Cel 7). Nkom Marie Tamoifa zbudowała także zaplecze dla młodych ludzi chcących wpływać na podejmowanie decyzji w jej kraju. Podkreśla Pani potrzebę równowagi między obowiązkami krajów rozwiniętych i rozwijających się w stosunku do realizacji Milenijnych Celów Rozwoju. Jakie są możliwości współpracy młodzieży z różnych środowisk na rzecz kampanii promującej Milenijne Cele Rozwoju? Mam nadzieję, że młodzi ludzie najpierw zorientują się co się dzieje w ich własnym kraju i co ich kraj robi w kierunku realizacji Celów. Można odwiedzić nasze strony (www.millenniumcampaign.org, www.millenniumcampaign.org/youth i www.un.org.pl/rozwoj), dowiedzieć się co dzieje się na świecie i we własnym kraju. Jeżeli jesteś z bogatego kraju, domagaj się od rządu, żeby odpowiadał za złożoną obietnicę realizacji Celu 8, a więc udzielania pomocy w większym wymiarze i lepszej jakości, stworzenia krajom rozwijającym się możliwości większego udziału w handlu światowym oraz redukcji zadłużenia krajów biednych. Bez pomocy bogatych krajów, globalne porozumienie na rzecz rozwoju nie uda się, a tym samym nie osiągniemy celów do roku 2015. Jeżeli pochodzisz z kraju rozwijającego się, dowiedz się czy rząd włączył Milenijne Cele Rozwoju w swoją politykę. Czy rząd stworzył plan pomocy wydostania się osobom biednym z ubóstwa i głodu, zapewnienia dzieciom dostępu do szkoły, promowania równości kobiet i mężczyzn, zmniejszenia śmiertelności dzieci, poprawy zdrowia matek, walki z HIV/AIDS, malarią i innymi chorobami oraz zapewnienia ochrony środowiska? Jeżeli nie wypełniają swoich zobowiązań, trzeba przypomnieć im o złożonej obietnicy. Realizacja celów wydaje się zależeć od silnej woli politycznej i większych nakładów na pomoc. A to zależy od polityków. Co mogą zrobić ludzie młodzi, w tym ci którzy są zbyt młodzi, żeby głosować? Ludzi młodzi mogą być tak samo wpływową grupą nacisku jak każda inna, ale ich głos musi być słyszany. Młodzi ludzie, którzy jeszcze nie mogą głosować, także mogą wpływać na polityków. Często wspominam młodą kobietę z Wietnamu, kraju, który według wyliczeń osiągnie większość celów do roku 2015, w którym jednak wiele regionów wiejskich nadal jest dalekich od realizacji Celów. Kobieta ta odwiedziła 13 najbiedniejszych prowincji, w celu uświadomienia ludziom znaczenia celów i zwrócenia im uwagi na skalę ubóstwa w kraju. To przykład na to ile może zdziałać jedna osoba. Jest wiele podobnych historii. Ważne żeby pamiętać, że liczy się każdy, nie ważne jak młody. Żaden polityk nic nie zrobi, jeżeli nie będzie pod presją. Tak więc wszyscy musimy zabrać głos w sprawie globalnego wymiaru ubóstwa, i to teraz. Jak ustrzec się przed cynizmem i myśleniem o Milenijnych Celach Rozwoju jako o kolejnym ,,straconym złudzeniu”? Dawno nie mieliśmy tak dobrych wiadomości jakimi są Milenijne Cele Rozwoju. Po raz pierwszy w historii mamy zestaw celów, na który każdy się zgadza i możemy skupić się na poprawie życia zwykłych ludzi. Ze statystyk wyłania się przygnębiający obraz, a średnie dane często przysłaniają pozytywne zjawiska. Malawi i Rwanda osiągną Cel 2 i wyślą wszystkie dzieci do szkoły. Tanzania jest na dobrej drodze do realizacji zobowiązania dotyczącego dostępu do wody wyrażonego w Celu 7. Uganda i Senegal będą mogły odwrócić pandemię AIDS (Cel 6), podczas gdy Mozambik ma szansę na osiągnięcie zarówno celu dotyczącego ubóstwa (Cel 1) oraz umieralności dzieci (Cel 4). Jeżeli najbiedniejsze kraje Afryki na południe od Sahary są w stanie osiągnąć niektóre z celów, to wierzę, że cele te są możliwe do osiągnięcia na poziomie międzynarodowym. Przykłady sukcesu, to przykłady na to, że globalna umowa działa i ratuje miliony istnień ludzkich przed śmiercią. A tak dla podsumowania? Chciałabym powiedzieć młodzieży, że przyszłość zależy o tego co zrobicie dzisiaj. Musicie zdecydować czy chcecie nadal obserwować miliony ludzi cierpiących głód, bezpowrotną utratę zasobów naturalnych, czy działania waszego rządu łamiącego obietnice wspierania krajów biednych na ich drodze do rozwoju. Pamiętajcie, możecie być pierwszym pokoleniem, które położy kres ubóstwu na świecie. Nie przegapcie takiej okazji. Przeczytaj oryginalny artykuł na stronie magazynu TUNZA Przeczytaj więcej o Kampanii Milenijnej Narodów Zjednoczonych